Malaysia kita ni unik. Unik sebab kita negara pelbagai kaum. Unik sebab kita dapat terima kepalbagaian kaum. Unik sebab kita ada 2 sistem kehakiman / perundangan; sivil dan syariah. Tapi, yang tak seronoknya bila kepelbagaian itu membuatkan kita dalam dilema. Antara untuk menjadikan sesuatu itu lebih baik, atau berkorban demi memastikan keamanan dipelihara.

Mesti pening kan dengan ayat aku kat atas tu. Tapi, aku lebih pening bila memikirkan hal yang tengah hangat jadi isu ni. Kes Subashini lawan bekas suami dia yang dah masuk Islam, Saravanan. Negara kita mengamalkan 2 jenis undang-undang; sivil dengan syariah. Tapi, undang-undang yang diiktiraf sebenarnya hanyalah undang-undang sivil [rujuk Perlembagaan Persekutuan, Perkara 160 - definisi law/undang-undang]. Sebab apa undang-undang syariah dikatakan tidak diiktiraf? Sebab selain dari ketiadaan termanya dalam interpretasi perkataan Law/Undang-undang dalam Perkara 160, undang-undang Syariah sebenarnya adalah undang-undang negeri, kerana dalam State List, 9th Schedule, Agama adalah hak mutlak negeri.

Sebab tu kalau ada yang tak puas hati dengan keputusan Mahkamah Syariah sesebuah negeri, bila tukar negeri lain dia berjaya. Apa-apa pun, dalam kes Subashini, suami dia peluk Islam. Dalam Islam, bila pasangan tak sama agama, ikatan perkahwinan terbatal, tapi dalam undang-undang sivil, perkahwinan ialah sebuah kontrak. Jadi, bila nak batalkan ada prosedur dia sendiri. Lepas tu, tahun lepas Saravanan tukar agama anak dia yang sulung ke Islam. Yang kedua belum lagi. Dalam undang-undang, anak kecil yang minor [tak cukup 18 - Age of ,Majority Act] agamanya ditetapkan oleh ibu bapa. Tapi, memandangkan dalam kes ni ibu bapa tak sama agama, jadi sepatutnya anak-anak ni tidak tertakluk dengan mana-mana agama sehinggalah mencapai umur 18 tahun. Sebab tu susah bila kita ada dua sistem yang berbeza. Sebab, sebagai Muslim, mesti kita nak anak-anak kecil yang dua orang tu kekal dalam Islam. Betul tak? Tapi, sebab undang-undang sivil adalah superior dalam konteks Malaysia ni manakala Syariah inferior, maka, hal ni jadi sukar.

Macam jugak keputusan hakim-hakim Mahkamah Rayuan yang mana pasangan bukan Muslim perlu menuntut hak dari Mahkamah Syariah. Aku tahu, hakim-hakim tu buat keputusan berlandaskan kepada fakta bahawa mereka Muslim. Dan mereka nak yang terbaik demi agama. Tambah-tambah dengan Islam Hadhari gagasan Pak Lah. Tapi, mereka harus ingat. Negara kita dari awal lagi sebenarnya bukan negara Islam tapi negara sekular [rujuk Malaysian Legal System - Wu Min Aun - Chapter Islamic Law]. Undang-undang yang terpakai ialah undang-undang sivil. Benda ni takkan jadi isu kalau pasangan bukan Muslim tuntut hak dari Mahkamah Sivil. Tapi, demi agama dua hakim yang beragama Islam tu buat keputusan sebegitu rupa.

Tapi, apa yang hakim tu buat sebenarnya bertentangan dengan undang-undang negara, baik dari Perlembagaan Persekutuan, mahupun undang-undang Syariah negeri. Akta Pentadbiran Undang-undang Islam [Wilayah Persekutuan] ada menyebut yang 'parties' untuk sesebuah konflik yang ingin diselesaikan konflik mereka melalui Mahkamah Syariah mestilah kedua-duanya beragama Islam. Malah, menurut Seksyen 51, Law Reform [Marriage and Divorce] Act 1976, pasangan yang berkahwin secara sivil mestilah menggunakan cara sivil juga jika berlaku penceraian. Lagipun, sebab Perkara 4(1) Perlembagaan Persekutuan menyebut bahawa Perlembagaan Persekutuan adalah undang-undang tertinggi [supreme law of the land] negara, maka undang-undang lain yang kontrari dengannya terbatal, setakat mana kontrari itu berlaku. Jadi, kalau seorang Islam, dan seorang lagi tidak, maka seharusnya hal ini diselesaikan di Mahkamah Sivil.

Secara peribadi, memang aku nak anak-anak Saravanan dan Subashini ini kekal dalam Islam. Tapi, demi perpaduan negara, biarlah hak penjagaan anak-anak mereka diselesaikan di mahkamah Sivil bukannya Mahkamah Syariah. Walaupun sebagai seorang Islam, aku nak Islam ini kuat, tapi, undang-undang tetap undang-undang. Benar, undang-undang ciptaan manusia boleh diubah, tapi jika diubah, ia membawa kepada keburukan, lebih baik kita kekal sahaja dengan apa yang ada. Wallahu a'lam…